|
Este 2007 remata cun dos problemas do ano en pleno apoxeo. A loita que o litoral galego está a realizar contra a Xunta para que esta reconsidere o plan acuícola está en plena efervescencia e semella que o final aínda anda lonxe. A Xunta prometía neste decembro que para xaneiro o plan estaría aprobado, pero ante o movemento surxido en toda a costa galega, veremos se é tan sinxelo. A ampliación ou construción de 26 piscifactorías que contempla o plan está no punto de mira, e chegan e chegan protestas dende cada lugar onde se pretenen ubicar. O obxectivo de manter a Galicia como unha potencia mundial de produción de peixe plano non satisface á poboación. Que gañamos nós con iso? É certo que sempre nos gusta ter "o máis de Europa" (a duna máis grande, a œnica fervenza que cae ao mar...) pero sempre con algo de sentidiño. O prezo que hai que pagar para seguir sendo unha pootencia mundial en peixe plano semella demasiado grande. Pobo unido O que si conseguíu o plan foi unir á bisbarra. De repente temos claro, polo menos, por onde non queremos ir. Temos que claro que o desenvolvemento da Costa da Morte non ten por que pasar por hipotecar o noso litoral a empresas norueguesas (e galegas tampouco, que a nosa costa vale moito máis). En Merexo xa teñen claro cal pode ser o camiño. Produción ecolóxica de alimentos, como a cebola, combinada cun bo sistema de agroturismo é unha alternativa moito máis sostible e tan ou máis rentable económicamente que as piscifactorías. Todos lembramos aqueles días con Pescanova no Touriñán, pero a estas alturas a conciencia social está moito máis desenvolta. Xa non nos engañan tan enormemente con esas palabras máxicas dos "postos de traballo", e non é porque non os necesitemos, senón porque xa nos decatamos que era un engano, que non era tan bonito como o pintaban. Así, Quilmas, Seiruga, Merexo e a Camelle seguen en pé de guerra preocupados polo futuro da sœa costa mentres dende arriba andan a argallar como nola poden colar sen que se note moito. Temos que seguir facéndonos oír ben xuntos e ben fortes, superar todos os localismos que ás veces dificultan o deenvolvemento conxunto e mirar con ollos de Costa da Morte, non da miña aldea. Se non conseguimos ter esa visión conxunta vannos pasar por riba. Novas relacionadas Ligazóns de interese Fonte
|
Semente RSS