Por algunha razón que descoñezo na Costa da Morte ser ignorante ten premio. Por exemplo, cando unha autoridade di frases do tipo da que escoitei esta semana sobre a simboloxía franquista existen persoas que, na vez de reprendelo apláudeno. Porque ser ignorante aquí é un valor, non unha tara.

Existen persoas na bisbarra, e por suposto fóra de aquí que non consideran necesario que se eliminen das nosas rúas, das de todos, sinais e elementos que lembran unha das mais escuras e bochornosas etapas da nosa historia recente. Existen incluso persoas que exisen que si se retira esa simboloxía se faga tamén o mesmo coa da República, esquecendo varias cousas importantes. Primeira;

Quen gañou a guerra foi a dereita, os fachas para entendernos, e ó longo de case 40 longos anos se dedicaron minuciosamente a retirar eses símbolos e por certo tamén a retirar a moitas das persoas que significaban eses símbolos en “paseos”, fusilamentos ou campos de concentración. E dicir a purga deses símbolos esta máis que feita. Os que non están eliminados son os do Franquismos e para eses se aprobou, co voto en contra do PP por certo, a lei da Memoria Histórica. Segundo;

Existen na nosa bisbarra nomes variados de personaxes que non tiñan rúa antes do golpe de estado do 36 e que si a tiveron xusto despois, por exemplo, Manuel Lago Pais, mozo de 18 anos morto defendendo o golpe na fronte as ordes de Franco, homenaxeado polos vencedores en Fisterra aló polo ano 39. Eses vencedores nomearon unha rúa a este militar fascista que perdura dende entón. E si alguén non sabe quen era pois que lea sobre esta persoa e outras moitas cousas “la mar” de interesantes na obra de Luís Lamela “Crónica de una represión en la Costa da Morte” editado por Edicións do Castro. Terceiro;

Dicir nun medio de comunicación que daba igual que existira esta rúa porque “ninguén sabia quen era este señor” e parecido a denominar coma Adolf Hitler unha escola porque seguro que existen persoas que descoñecen quen era este individuo. O que hai que facer non é deixar a cousa como esta, o que se tería que facer, digo eu, e fomentar o mellor que a poboación dun sitio coñeza a súa historia, haber si así somos capaces de non repetila. Non premiar a ignorancia con mais ignorancia. Por ultimo;

Non quero esquecer aquí que a principal avenida de Vimianzo se segue chamando Blanco Rajoy a pesares de máis de 14 anos de goberno socialista ¿que quen era este señor?. Un militante da CEDA afecto o réxime e premiado anos despois da guerra co decanato honorario do colexio de avogados. Nin sequera era da Comarca, era un “cunero” veciño da Coruña que se presentaba a cortes pola comarca porque non tiña praza para acudir pola comarca Coruñesa.

E así unha longa lista de persoas que “se cubriron de gloria” no golpe e nos escuros anos de dictadura e que, a bo seguro, non merecen unha rúa. Por moi ignorantes que desexen ser algúns.

• José Luis Louzán.

Columnas anteriores

• Punxsutawney Phill.
• Bandeiras dos nosos fillos.
• 200.000 m2.
• A hora das depedidas.
• Longo Abril de chuvascos.
• Leis para nada.
• A fin da Inocencia.
• Chiringuitos.
• “Había una vez, un circo....”.
• Agora vai parecer que esto son as Seychelles.
• Sobre a erótica do poder e de como “aplicarse o conto”.
• ¿Porque os chaman impostos cando queren dicir roubo?.
• Verdades como puños: Unha breve introdución.

Máis información

• www.vitualla.es.
• traslavitualla.blogspot.com.